مثل یه بستنیه تمام شکلاتی بزرگ میمونه که روش رو حسابی با پسته و گردو پوشوندن، از اون بستنی تو دل برو ها، همونی که هر آدمی مجذوبش میشه و دلش میخواد یکیشو داشته باشه، همونی که بعضیا چون نمیتونن داشته باشنش میگن که بد مزست! همونی که مگر تو خواب ببینیش، همونی که همه از خوبیا و خوشمزه گیاش میگن رو دادن دست یکی دیگه و مجبورت کردن تماشاگر ذره ذره خوردن و از دست رفتنش باشی و تو نتونی حتا یه ناخونک به اون بزنی، بعد تو دلت هزار بار بگی "خدایا یه روزی یه جایی یه جوری"...