یکی باید چشم های آدم را

دوست داشته باشد،

و یکی باید صدای آدم را

دوست داشته باشد،

و یکی دستهایش را،

و یکی لبخندهایش را،

و یکی باید آن طرز قدم

برداشتنِ آدم را، و یکی باید

آن طرز سر خم کردنش را،...

یکی باید آن طرز کوله پشتی

بر کتف انداختن آدم را

دوست داشته باشد،

و یکی عطرش را،...

یکی باید آن طرز سلام کردن آدم را،

و یکی باید آغوش آدم را

و یکی باید آن بوسه های بی هوا را،

و یکی باید چشم های آدم را،

نه؛

چشم ها را که گفته بودم،

یکی باید نگاه های آدم را

دوست داشته باشد!...

و همه ی اینها باید یک نفر باشند/ مهدیه لطیفی